6. sep, 2018

Het was zo’n dag...

Zo’n ogenschijnlijk doordeweekse dag.

Zo’n gewone woensdag, waarop de week doormidden wordt gezaagd.

Zo’n eigenlijk niets aan de hand dag.

Uiteindelijk werd het zo’n ben ik gek of ben jij dat dag.

Wil je me niet begrijpen of begrijp ik jou niet.

Doe ik nu moeilijk of ben jij nou gewoon star.

Gelukkig kon ik mijn niet begrepen worden gevoel delen met een lieve vriendin.

Een dame met een nuchtere kijk op de dingen.

Een dame die oprecht het beste voor mij wil.

Zo werd het gelukkig ook een dag waarop we samen heerlijk een hapje hebben gegeten en wij ons de wijn uitstekend lieten smaken.

Maar uiteindelijk werd het ook zo’n dag waarop het op materieel vlak misging. 

Ruitenwisser van mijn auto deed niets en dat is met de regen van gisteren knap lastig.

En toen ik om half 1 moe, uitgeblust en er helemaal klaar mee naar bed wilde, bleek een plank in mijn slaapkamerkast naar beneden te zijn komen zetten. Resultaat? De halve inhoud lag buiten de kast en vooral ook veel glas van kapotte vazen. Ofwel het was zo'n dag...

In de hoop dat scherven geluk brengen ga ik het vandaag nog maar eens opnieuw proberen...