4. sep, 2018

Valse bescheidenheid…

Bescheiden zou ik mezelf niet 1,2,3 noemen! Sterker nog het is mij door een werkgeefster zelfs verweten ‘onbescheiden en niet beschaafd’. Ze bedoelde eigenlijk te zeggen dat ze prefereerde dat iedereen met haar meepraatte en ‘ja en amen’ knikte. Rotterdams gedrag sloot bij die cultuur in ieder geval niet helemaal aan. Toch durf ik van mezelf te zeggen dat ik zeker beschaafd ben, waarvoor in de eerste plaats dank aan mijn ouders maar ook de mannen, waarvan ik zeker het een en ander heb geleerd. En of ik onbescheiden ben? Dat vind ik een lastige.

Ik ben vaak onzeker. Doe ik het wel goed? Kan ik dit of dat wel? Vinden ze me aardig? Ben ik wel leuk genoeg? Staat dit wel of ben ik echt te dik? Allemaal vragen en onzekerheden waarmee ik worstel. Ofwel, ik geloof niet dat ik uitblink in onbescheidenheid.
Dit weekend werd mij dit wederom duidelijk. Nadat ik had geconstateerd dat mijn haar stom zat en voor de spiegel had staan dralen met een groot vraagteken boven mijn hoofd ‘of dat jurkje nu echt wel zo leuk stond, ondanks dat menigeen dat de laatste tijd had gezegd’, toog ik naar een verjaardagfeestje. Een van de lieve aanwezigen – een dame -  sprak mij aan en sprak haar waardering uit voor mijn blogs. Ze genoot er keer op keer zichtbaar van. Sterker nog 'ze vindt ze enig', zo wist zij nog te melden. ‘Je moet er echt iets meer mee doen’, raadde ze mij aan. En ik, ik kleurde en vroeg vertwijfeld ‘meen je dat?’. Waarop ik haar meteen in mijn enthousiasme meenam en vertelde dat ik best een boek zou willen schrijven. Althans het leven van een vriendinnetje verhalen, wat in mijn ogen zeker aan het papier mag worden toevertrouwd. Of het ooit zo ver zal komen, ik ben bang van niet. Ik realiseer me echt wel dat je een boek niet zo maar schrijft. Daar komt veel meer bij kijken dan onder het genot van een goed glas wijn mijmeren over een boek waarvan ik de ghostwriter ben. Misschien moet ik eerst maar eens met korte verhalen beginnen. Fictie en non-fictie met een vleugje erotiek. Wie weet is nu eindelijk de tijd aangebroken om mijn langgekoesterde wens ‘pillow-talk’ vorm te geven… een verzameling op waarheid gestoelde verhalen van zogenaamde ‘guilty pleasures’ die mensen mij willen toevertrouwen! Een ding weet ik zeker, ik zal ze zeker letterlijk het hemd van het lijf vragen en vooral in details geïnteresseerd zijn. Smeuïge details welteverstaan. Over onbescheiden en onbeschaafd gesproken…