30. sep, 2017

This bag contains magic...

Mijn fascinatie voor make-up en alles wat daarmee verband houdt, stamt al vanuit mijn kinderjaren. Ik kan de doosjes oogschaduw van mijn moeder in de kleuren lila, groen en wit nog zo voor de geest halen. Kleine, ronde doosjes van Invite. Stiekem bracht ik uren in de badkamer door al experimenterend met die drie kleurtjes. Gelukkig bood het schoolkrijt een redelijk alternatief dus zo kon ik ook naast mijn badkamermomenten vrijelijk mijn gang gaan. Althans dat dacht ik want de juffrouw op school had al snel in de gaten dat mijn opgemaakte ogen niet tot mijn natuurlijke look behoorden. 

Make-up heeft door de jaren heen altijd een magische aantrekkingskracht op mij behouden. Of ik nou bij de Hema, Kruidvat of Douglas loop, kijken doe ik niet met mijn ogen. Als magneten worden mijn vingers naar al die kleurtjes getrokken om voorzichtig over het pallet te wrijven en vervolgens mijn ogen te kleuren. Altijd gaat het om hetzelfde kleurengamma ‘de zogenaamde natuurlijke kleuren’. Dat geldt ook voor lipgloss. Steeds zwicht ik voor dezelfde glanzende lichtroze nudeachtige tinten. Om nog maar te zwijgen over de gekleurde Labelo stiften die ik overal mee naartoe sjouw. 

Waar ik ook heel erg van kan genieten is het toilettasje van vriendinnen. Sommigen delen mijn passie en zo kunnen we dan samen heerlijk spelen met elkaars make-up spulletjes en onze ervaringen uitwisselen over die fijne mascara of dat mooie oogpotlood. Het is dan waarschijnlijk ook niet verwonderlijk dat ik nooit en te nimmer de deur uitga zonder mijn make-up tas. Net zoals ik nooit de deur uitga zonder oorbellen in en een luchtje op. Sterker nog, ik ga terug naar huis als ik er halverwege achterkom dat ik een van mijn magic things ben vergeten. Ach ja, je bent een paspop of je bent het niet?