15. apr, 2017

Simpelweg niets te wensen...

Oh, wat heb ik hiernaar verlangd. Een simpel leven! Gewoon zo’n leventje dat rustig voortkabbelt. Lieve familie en vrienden, leuke baan, gezonde relatie, gezellig huis… en laat ik het belangrijkste niet vergeten gezondheid. Op die kilo’s te veel na dan. Zo’n simpel leven leid ik nu…

Maar eerlijk, ik durf er niet altijd van te genieten. Ik vind het eigenlijk soms best eng. Dan bekruip me zo’n gevoel van mag ik dit wel? Tegelijkertijd denk ik, natuurlijk mag ik een simpel leven hebben. Want wat is simpel? Is mijn leven eigenlijk wel zo simpel? Het is soms behoorlijk gecompliceerd om alles in 24 uur te stoppen en een week goed te plannen. Ik probeer tenslotte niet voor niets regelmaat en structuur in mijn leven te brengen. En ga ik met vriendin-lief wellicht op yoga of pilates. Het gezeul met tassen wasgoed, boodschappen en kleding valt niet iedere dag mee. Het is af en toe best veel of beter, te veel. De hele week werken, zorg voor oompie, contacten met familie en vrienden onderhouden, huishouden, boodschappen, wassen etc. Ik doe mijn best maar het zou best beter kunnen.

Het lijkt soms zelfs wel eens makkelijker om een leven met zorgen te hebben. Dan heb je tenminste een excuus om chagrijnig te zijn en een reden waarom een dieet niet lukt. 

Ondertussen staat er een cake in de oven, een rollade te pruttelen in de pan, een wasmachine die draait en een strijkplank met stomend ijzer in de kamer… Zo douchen en naar papa en mama, flesje bubbels mee, even gezellig met elkaar. Nee, het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld. Ik realiseer me dat ik niet een simpel leven heb maar een rijk leven. Een leven waarin ik simpelweg even niets te wensen heb…