1. sep, 2015

Fall in Love...

1 september en ik ben autumn proof! Normaalgesproken ben ik niet zo van de herfst. Dagen die korten, bladeren die vallen; het heeft zijn weerslag op mijn humeur. Ik ben een zomermens pur sang! Ik hou van zon, zee en strand. Aan de eerste voorzichtige zonnestralen in de lente verwarm ik me graag om de winterkou heel snel uit mijn lichaam te laten verdrijven. Ik geniet van gezellige uitstapjes naar zee. Om maar te zwijgen van de vakanties in Zeeland. Het ultieme thuiskomen! Het gelukzalige gevoel van een lange, lange zomer. Dat intense zomergevoel waarvan ik met moeite afscheid neem. Om vervolgens de hele herfst en winter heimwee te hebben naar dat gevoel.

Ook in mijn huis is het al vroeg ‘summertime’.  Ik kan er niet vroeg genoeg mee beginnen. Het liefst meteen na kerst. Boom eruit en zomer erin. Maar dat weet ik dan meestal toch – weliswaar met moeite-  te rekken tot eind januari.

Dit jaar is het anders. Maar ja, dit jaar is eigenlijk alles anders. Daar zal het dus ook wel door komen dat ik op de eerste dag van de meteorologische herfst al min of meer afscheid heb genomen van de zomer. De stortbuien van de afgelopen dagen lijken de zomer in mijn interieur te hebben weggespoeld. De felle kleuren hebben plaatsgemaakt voor lichte tinten. De meeste schelpen zijn opgeruimd op een aantal verdwaalde zeesterren na. Die doen het nog wel leuk tussen de dennenappels. Roze kaarsen zijn verdwenen en alles is ‘natural’ wat de klok slaat. Mijn klok is trouwens nog wel turquoise of beter een mengelmoes van Provence en Florence krijtverftinten. Net als enkele andere kleuraccenten zoals de zeegroene kussens op de bank en windlicht op de vensterbank.

Voldaan en met een gelukkig gevoel ben ik gisteravond gaan slapen en afgereisd naar dromenland waar naast donder en bliksem ook altijd een vrolijk zonnetje schijnt…