11. aug, 2015

Vakantie blues...

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik heb last van de vakantie blues. Ofwel hoe pak ik de draad van het leven weer op! Vakantie lijkt het ultieme genot maar in werkelijkheid is het vaak een vlucht uit het dagelijks leven. Gelukkig heb ik tijdens mijn vlucht wel super genoten van het ware ‘zomervakantiegevoel’. Prachtig weer in een heerlijke vakantieomgeving.

Alleen zo’n dag na de vakantie sta je weer aan een nieuw begin. Het gevoel van ‘we moeten er tegenaan’. Waar tegenaan? Websites afspeuren naar vacatures? Nadenken over alternatieven? Hopen op een wonder of een prijs in de staatsloterij? De onzekerheid, niet weten waar ik volgend jaar sta. Mijmerend vraag ik me of ik dat vorig jaar wel wist? Toen dacht ik het misschien te weten en liep alles onverwachts toch anders. Meeste tijd ben ik blij dat het zo anders is gelopen. Echt waar… al heb ik af en toe nog steeeds dromen waar menig misdaadschrijver jaloers op is? Ik houd mezelf voor dat het vast ergens goed voor is geweest. En dat geloof ik ook. Maar nu na zo’n vakantie voel ik me vreemd. Tijdens mijn coachingprogramma heb ik geleerd om daaraan toe te geven. Om mijn situatie heel erg te maken. Te bedenken wat er in het allerergste scenario kan gebeuren. Maar ik wil er helemaal niet aan toegeven. Ben veel te bang dat ik erin vast blijf zitten.

Nee, voor mij werken meestal een paar andere dingen. Nummer 1 is een zak drop in één keer naar binnen werken. Onder het mom van 'ach wat kan mij het schelen' kan ik met gemak - tot een ander misselijk wordt maar ik niet – doorgaan met graaien en snaaien. Gelukkig heb ik nu geen drop in huis. Een ander medicijn is naar de winkel voor een troostaankoop. Geurtje, lippenstift of een ‘kon ik niet laten hangen bloesje’. Daartegen protesteert momenteel mijn portemonnee. Mijn laatste redmiddel is dan een revitaliseringbehandeling in mijn eigen spa. En daarom zit ik nu fris en rein met schone haren en een gladgescrubde, lekker geurende bruine huid en gelakte nagels achter mijn computer. En ga ik echt zo snel als mogelijk weer normaal doen. Dan kom ik hopelijk weer heel snel in mijn ritme. Wat dat ritme dan nu ook mag zijn!