14. jul, 2015

In één tel kan het anders zijn...

Een kleine twee weken geleden belde een vriendin. Ze had een tip voor een mogelijke baan. Meteen heb ik het treintje in gang gezet. Bellen met wervingsbureau, cv bijwerken, persoonlijkheidstest, gesprek met recruiter en gesprek met zoekende werkgever. Mijn enthousiasme groeide… dit was echt een baan voor mij en op mijn lijf geschreven. Samen met nog een dame bleef ik over… en toen kon het wachten beginnen. De zenuwen gierden door mijn lijf. Het voelde of ik op een belangrijke uitslag van een arts of examen zat te wachten. Ik was niet meer voor rede vatbaar en mijn hart bonkte. Gek eigenlijk want het is ‘maar’ een baan. Maar ja, wel één die ik echt leuk vond en waardoor mijn leven in één tel zou veranderen. Helaas spatte mijn droom door het verlossende telefoontje in één tel uiteen. Met mijn kennis en ervaring is niets mis. Maar de andere kandidate past beter bij de klanten. Ja, wat moet je daar mee? Het had ook zomaar in één tel anders kunnen uitpakken. En dat geldt eigenlijk voor zoveel dingen. Positieve en negatieve dingen. Hoewel ik dat best weet, handel ik er niet naar. Want vanochtend speurde ik weer driftig de vacaturesites af. Er is op dit moment niet veel bijzonders. Komkommertijd waarschijnlijk...

‘Maak je toch niet zo druk’ zegt een stemmetje in mijn hoofd. Terwijl een andere stemmetje fluistert ‘zou ik echt weer werk vinden’? En zo wisselen de stemmen en daarbij horende stemmingen zich af. En dan besluit ik in één tel om dit moment gewoon weer te accepteren. Ik leef vandaag en morgen zien we wel weer verder...