10. jul, 2015

Summer in the City...

Als zomerkind geboren is dit ook mijn favoriete jaargetij. Van mij mag van mei tot en met september de zon hoog aan de hemel staan. Met af en toe een buitje voor het stof. In de zomer ziet de wereld er zo veel vrolijker uit.

Het mooiste moment van de dag om hiervan te genieten vind ik de ochtend. Heerlijk fietsend door de stad. De stad die aan mij voorbij trekt en ontwaakt… Terrassen worden buitengezet. Straten worden schoongeboend. Ik ruik de geur van vers brood als ik voorbij de bakker kom en de dag is nog lang.

Ik geniet, neurie wat niets aan de hand melodietjes en bewonder de mensen op straat. Jonge meisjes in korte rokjes en dito shirtjes. Mannen met blote voeten in hun schoenen en in korte broek. Het is tenslotte casual Friday. Aziaten met parapluutjes als bescherming tegen de zon. Maar ook kantoor juffies in mantelpakjes en donkere kousen. Bouwvakkers in ontbloot bovenlijf, spelende kinderen op het schoolplein… ach het is eigenlijk te veel om op te noemen. Maar contrastrijk kun je het wel noemen.

En dan herken ik haar, op de hoek bij het plein. Wederom gekleed in het zwart. Sluier en lange jurk verhullen haar lichaam. Als een living statue staat ze daar, zonder te bewegen. De zwarte madonna… Op haar gezicht geen enkele uitdrukking. Laat staan een blik van herkenning van haar kant. En weer vraag ik me af wat haar beweegt op deze wereld en in deze stad. Zou ze het niet warm hebben? Wie zou ze zijn? Wat zou ze denken? Zou ze ook kunnen fietsen en zou ze ook zo  van de zomer houden? Allemaal vragen die door mijn hoofd schieten. Ze fascineert me.

Ik fiets door, kijk nog een keertje om. Een auto toetert en de stad trekt verder aan ons beiden voorbij…