8. mei, 2015

Uithuilen en opnieuw beginnen...

Het laatste half jaar is me dit misschien helaas iets te vaak overkomen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Letterlijk viel ik bij mijn vriendin met de deur in huis. Het resultaat was een gat in mijn voorhoofd. Door het vakkundig hechten van een vervangende huisarts is daarvan gelukkig niet veel meer te zien. Figuurlijk overkwam het mij iets vaker. Het begon met een harde dreun - per sms - afgelopen najaar. Ik werd de dupe van een herstructurering zoals dat zo mooi werd genoemd. Herstructurering? Niets herstructurering, gewoon een list van Dagobert Duck om er zelf financieel niet bij in te schieten. Dit opstaan duurt iets langer. Deze dreun heeft namelijk op meerdere vlakken consequenties. Nadelige maar ondertussen zie ik in, ook zeker positieve.

Zo ben ik aan mezelf gaan werken. Zo heb ik goed nagedacht wat ik graag voor een baan wil. En dan kom je beetje bij beetje toch iets sterker uit de strijd. Je weet vooral wat je niet meer wilt. Ik heb cursussen gevolgd en ik kan zowaar ook weer genieten. Enthousiast solliciteer ik op banen die mij echt op het lijf zijn geschreven. Niet zoals in het begin, op alles wat maar een beetje met marketing communicatie te maken had. Daarin ben ik nu selectief. Maar helaas krijg je ook dan weer een tegenslag te verwerken. Zoals gisteren. Samen met nog één kandidaat was ik over. Helaas, helaas deze dame had net iets meer ervaring aan opdrachtgeverzijde en zelfs ook in dezelfde branche. Ik had niets anders kunnen doen en men was heel enthousiast maar daar koop je niet zo veel voor. Maar toch geeft het je vertrouwen. En dus sta ik weer op, heb mezelf bij elkaar geraapt, ga straks naar de kapper en vanmiddag naar mijn nieuwe UWV vrienden.

Uithuilen en opnieuw beginnen…