26. jan, 2015

Een toevallige, aangename ontmoeting...

In juni vorig jaar maakte ik tijdens de Open Monumentendag bij toeval kennis met Verhalenhuis Belvedère. De verhalen achter het verhaal, fascineerden me. De gedrevenheid van de initiatiefnemers, raakte me. Zo ook het gesprek dat ik had met één van de vrijwilligers. Ooit hadden we samen op de middelbare school gezeten. Eigenlijk nooit met elkaar gesproken, tot die dag. Het was een mooie dag.  Alles klopte. En ik nam me voor als ik ooit zonder werk kom, meld ik me aan.

Toen wist ik niet dat dát ooit zo dichtbij zou zijn. Ik heb inderdaad de daad bij het woord gevoegd en ik mocht meteen langskomen. Gewoon even kijken hoe het eraan toe gaat. Bij binnenkomst zag ik een bekende, ook werkzaam als vrijwilliger. Een andere dame leidde me rond en vertelde het een en ander over Belvedère en de lopende exposities. Ik werd steeds enthousiaster. Ondertussen vroeg ik me af hoe de procedure nu precies is? Echter al snel bleek dat je je gewoon kunt opgeven en dan ben je ‘vrijwilliger’. Je kunt aangeven waar jouw kwaliteiten liggen en waarvoor jij je beschikbaar stelt. Wat voelde ik me hier welkom en wat werd ik blij van dit initiatief én deze mensen.  

Ondertussen is duidelijk wat mijn eerste taak wordt. Het wachten is nog op het benodigde programma en een laptop. Vorige week heb ik voor het eerst meegedraaid als gastvrouw. En weer voelde ik me meer dan welkom. Voldaan en enthousiast keerde ik huiswaarts. De verhalen van de vrouwen die ik die avond heb gesproken draag ik met me mee. Ze vertellen een ieder hun eigen verhaal. En ik weet dat deze ervaring in meerdere opzichten nog maar een tipje van de sluier is.  

 

Belvedere. Verhalenhuis Rotterdam, heeft als missie om mensen en gemeenschappen in de hedendaagse stad zichtbaar te maken middels kunst, cultuur en (persoonlijke) verhalen. Deze verhalen worden gepresenteerd in de vorm van (foto)tentoonstellingen, (luister)voorstellingen, (stads)ontdekkingstochten, inspiratieprogramma’s, publicaties, evenementen én eet- en ontmoetprogramma’s zoals de Volkskeuken. De vorm is telkens anders, de werkwijze hetzelfde: gastvrij, positief, persoonlijk en inspirerend. Op locatie én op de thuisbasis. Het voornaamste doel is om het geluk van mensen te bevorderen, en zo werken aan een meer betrokken stad en samenleving.