31. okt, 2014

Vrienden voor het leven...

Ondertussen ben ik een week thuis vanwege een luchtweginfectie. Het hoesten lijkt iets minder te worden maar bij tijd en wijle is daar niets van te merken. Medicijnen, tijd en rust zullen uiteindelijk soelaas bieden.

De voorgeschreven medicijnen slik ik trouw en de tijd heb ik er vooruit getrokken. Ik heb me overgegeven aan het feit dat ik uit moet zieken. Alleen mijn rust pakken dat is een lastig ding. Vooral als je weet dat vanuit het niets externe factoren plotsklaps mijn rust hebben verstoord. Factoren die er voor zorgden dat ik even behoorlijk van slag was. Factoren die voor het moment onzekerheid betekenen terwijl er een paar weken geleden nog geen vuiltje aan de lucht leek. En van onzekerheid wordt niemand blij. Gewoon weten waar je aan toe bent dat is zeker voor mij het allerbeste. Dan kun je je kompas aanpassen op de nieuwe situatie. Maar nee, voor nu is het afwachten geblazen. En ja, wachten doen we op de tram zei mijn jarige oom gisteren nog.

Maar de verplichte tijd thuis geeft me ook de ruimte om na te denken. Om voor mezelf een plan te maken. Een plan voor als dit, dan doe ik dat. De afgelopen tijd leerde me ook dat ik naast mijn ouders en mijn Mr. Big,  hele lieve, trouwe vrienden en vriendinnen heb. Waar ik altijd terecht kan voor raad en daad en vooral een luisterend oor. En dát maakt je een rijk mens. Wat er ook gebeurt, niemand kan je dat afnemen. Natuurlijk is het een kwestie van zelf investeren in vriendschappen. Maar eerlijk, dat schiet er ook weleens bij in. Vaak vanwege de tijd. En dan vooral  gebrek aan tijd. Toch wil ik mijn lieve vrienden en vriendinnen bedanken dat ze altijd voor me klaar staan in good and in bad times. Die waardevolle vriendschappen sterken me en leren me dat je het geloof in jezelf nooit moet verliezen en zoals een oud collega –zelf life coach in Canada - deze week zei  ‘het komt wel goed met jou’.  En daar geloof ik in!