21. sep, 2014

Terug naar mijn kust...

Onlangs meldde een kennis dat hij een weekend met zijn boot naar Blankenberge was gezeild. De persoon in kwestie was niet erg onder de indruk van dit stadje. Hij vond het er lelijk. Bij mij riep het noemen van deze plaatsnaam echter een leven aan dierbare herinneringen op… Herinneringen aan vervlogen tijden. Soms met mensen die er niet meer zijn maar die in mijn herinneringen nog immer voortleven.

Van jongs  af aan bezocht ik al met mijn ouders de Belgische kust. We bezochten jaarlijks kennissen in Snaaskerke. Een polderdorp met amper 1.000 inwoners niet ver van Oostende en Brugge. De bewoners waren grotendeels werkzaam bij de steenfabriek.  Onze kennissen Roger en Georgette woonden in de Peperstraat. Een smal doodlopend straatje. Zonder stromend water, met de toilet buiten, in de achter het huis gelegen tuin. In de toiletdeur zat een hartje waardoor de vliegen naar binnenvlogen. De keuken werd niet gebruikt. Er werd gekookt in een bijkeuken. Hier dronk ik voor het eerst tafelbier bij het eten. In de dancing in Gistel rookte ik samen met mijn Belgische vriendinnetje Gina mijn eerste sigaretje. Of beter, we visten de peukjes uit de asbak en voorzichtig experimenteerden wij met roken terwijl onze ouders op de dansvloer stonden te swingen. Nog altijd herinner ik mij de naar groene zeep geurende, schoongeboende straten. En op zondag mocht ik mee naar de kerk. Het einde van de mis maakte ik nooit mee omdat ik moest plassen… Daar ben ik lang mee geplaagd.

 Later verruilden mijn ouders Snaaskerke voor Wenduine en verbleven in een hotel. Ook hieraan bewaar ik vele herinneringen. Het gladde toiletpapier dat meer op kladpapier leek dan op het vierlaagse Page van tegenwoordig.  Of de vakantie toen mijn oma een week langskwam en zij zich vrijwel meteen na het middageten alweer tegoed deed aan een Brusselse wafel met slagroom. Geen idee of we mooi weer hadden in die tijd. De zee was er altijd en niet te vergeten het strand waar je heerlijk kon spelen. Ook in mijn tienerjaren gingen de vakanties naar zee. Voorzichtig maakte ik kennis met het uitgaansleven aan de kust. Dansen in de Meulen, naar optredens in het casino van Middelkerke of achter op de motor mee naar Zeebrugge en ook Blankenberge… waar ik mijn eerste Dior geurtjes kocht – Diorella en Dioressence. Ik kan ook deze geuren nog altijd oproepen. Terwijl de tijd verstrijkt, blijven mijn herinneringen. Ik koester ze en draag ze mee in mijn hart. Een tijd die nooit meer terugkeert maar altijd in mijn herinneringen zal voortbestaan.

Dan hoor ik op de radio het nummer ‘Terug naar de kust’ en zachtjes neurie ik dit mee…