14. sep, 2014

Heimwee naar Zeeland...

Lees net het bericht ‘extreem  vroege herfst dit jaar’. De natuur loopt een kleine maand voor. De eerste herfstbladen dienen zich al aan. De bomen verkleuren. De zomer blijkt ontspoort. Enerzijds door de slechte maand augustus. Anderzijds door de zachte winter en het vroege begin van de lente. De natuur laat zich niet sturen. En dat terwijl ik nog helemaal niet klaar ben voor de herfst. Natuurlijk staan de bossen er dan prachtig bij en zie je de meest prachtige paddenstoelen groeien. Maar toch als ik mag kiezen, kies ik voor de zee en niet voor het bos. Ik vind de bossen zoveel van hetzelfde. Hoewel de ware bosliefhebber dat waarschijnlijk absoluut niet met mij eens zal zijn. De zee vind ik zoveel spannender. De zee, die neemt. De zee, die geeft.

Voorlopig  heb ik de zomer nog in mijn hoofd en verlang ik terug naar Zeeland. De vakantie ligt slechts drie weken achter me.  Soms voelt het als maanden en soms lijkt het gisteren. Zoals van de week toen we mochten genieten van een mooie nazomerdag en ik op mijn fiets naar kantoor ging. Toen wenste ik dat ik in Zeeland fietste. Op weg naar de bakker en de slager. Met een nieuwe dag die nog voor je ligt. Het gevoel dat je ’s morgens niet weet wat je die dag zult gaan doen. Of op een dag zoals vandaag, zondag. Een lange dag die nog voor je ligt maar die voor je het weet weer voorbij is gevlogen. Ik mis de zee. Ik mis het strand. Ik mis mijn Aperol Spritz op het terras van een strandtent. Het gevoel van niets moeten.  Het gevoel van het overzichtelijke leventje.

Jammer dat je dat gevoel maar twee weken in een jaar beleeft. En vooral jammer dat je het zo snel weer kwijt bent. Toch probeer ik zo lang en zo vaak mogelijk dit gevoel van vrijheid op te roepen. En zo ga ik vandaag genieten van een mooie zondag. Het is vandaag ‘Open Monumenten Dag’. Straks stap ik op de fiets om in ieder geval het huis van Nooitgedacht in Kralingen te bezoeken. Daarna staat Huize Brenninkmeijer op de Eendrachtsweg nog op het programma. En verder laat ik me verrassen door de dag, waarbij ik het drinken van een Aperol niet uitsluit…