26. aug, 2014

Sfeer in huis...

Vier keer per jaar verander ik de sfeer in huis. Dat wil zeggen de basis blijft de basis maar ik haal de seizoenen in huis. Voorjaar, zomer, herfst en als hoogtepunt kerst. Om met deze laatste maar meteen te beginnen. Standaard is het bij mij thuis vanaf 1 december kerst. De kleur van de kaarsen wordt aangepast naar zachte pastelkleuren. De sterren schitteren in alle soorten, maten en materialen. De kerstboom gaat in de rieten mand en de dennenappels liggen op tafel. Vergeet ik bijna al die ‘kan ik toch niet laten liggen’ items die ik op mijn zoektocht op ‘buitenleven fairs’ nog tegenkom maar nu nog niet weet. Op 27 december is de kerst voorbij! Ben ik het helemaal zat en gaan we op naar het voorjaar. Het huis wordt opgeruimd, de tulpen gaan in de vaas en de lichtkleurige kaarsen worden vervangen door felle kleuren. In de weken erna gevolgd door valentijnsharten, paaseitjes, narcissen en hyacinten. Om in mei eindelijk plaats te maken voor alles wat duidt op zomer. Zand, schelpen en turquoise en zeegroene kaarsen. I like Summer Time. Voor mij mag het altijd zomer zijn. Ben in de zomer geboren. Zou je dan ook automatisch een zomermens zijn? Ik weet het niet maar ik hou de zomer graag zo lang mogelijk vast. Het zand, de schelpen het blijft zo lang als mogelijk in mijn huis. Helaas, lijkt de herfst dit jaar eerder te beginnen. Augustus is de natste maand sinds tijden. Het is 's avonds vroeg donker en de verwarming heb ik al aangehad. Dus ook in mijn huis is de herfst langzaam binnengeslopen. De kaarsen kleuren nog turkoois maar hieraan heb ik ook roze en paars toegevoegd. Mijn zelfgehaakte kussens sieren de banken en op de stoel prijkt een weliswaar turkoois foulard maar wel van heel zacht materiaal. Wanneer de herfst vordert komen vast weer de dennenappels, bontkussens en vachtjes op de grond… En daarna begint het hele circus weer van voren af aan…

Ik blijf voor nu nog maar even hopen op een mooie nazomer... want ergens diep van binnen heb ik nog wel de zomer in mijn hoofd... en ben ik nog helemaal niet klaar voor het vallen van de bladeren...