21. aug, 2014

Zomer in Zeeland 5 - Lazy afternoons...

Het huisarrest is sinds dinsdag opgeheven. Voorzichtig deed de zon die dag weer een eerste poging om achter de dikke wolkenmassa te voorschijn te komen. Mooie dag om naar Domburg te gaan. Gestart bij Visbar Domburg voor een heerlijke lunch. Een echte aanrader dit restaurant. Ik koos voor de salade met gegrilde tonijn en die was zalig. Tonijn precies zoals tonijn moet zijn. Mooi dichtgeschroeid en van binnen nog lekker rauw. Afgemaakt met een verrukkelijke oosterse dressing. Daarna naar het museum dat ernaast ligt en waar momenteel een tentoonstelling loopt van Vlaamse schilders, die tijdens de eerste wereldoorlog in Zeeland verbleven. De middag met een drankje afgesloten op het zonnige terras van het Badpaviljoen. Gisteren, woensdag, stond wederom Domburg op het programma. Dit keer om mijn nagels in de gelcolour te zetten bij Salon Knapp. Een prachtige coral kleur siert nu de toppen van mijn vingers. Dit kleine verwennerijtje heb ik mezelf onder het mom ‘het is uiteindelijk vakantie’ nog even toegestaan. De zon had ondertussen meer lef en schitterde aan de hemel. Alle reden om een bezoek te brengen aan een strandpaviljoen. Dit keer is het Bluv geworden vlakbij Westkapelle. Met prachtig uitzicht op zee, drankje, hapje en mensen kijken… Eigenlijk kun je mij beter meenemen naar een leeg terras dan ben ik namelijk leuker gezelschap. Althans dan ben ik in voor een goed gesprek. Zet je mij op een terras met nog meer mensen dan is mijn aandacht al snel verloren. Aandachtig luister ik mee met de gesprekken om mij heen. Zo zitten rechts een zoon met zijn vriendin en ik denk zijn ouders, ongetwijfeld Brabanders zo te horen. Schoondochter is constant aan het woord en spreekt haar ongenoegen uit over een ander lid in haar de familie. Zorgvuldig kiest zij haar woorden. Ze stelt zich redelijk neutraal op en haar treft geen blaam. Nee, de persoon waarover ze spreken ‘die is pas moeilijk’. ‘Dat zegt tenslotte haar eigen man ook. Maar ja die pikt dat kennelijk allemaal.’ Als ik het zo hoor en mag geloven moeten ze daar heel snel Bert van het Familiediner naartoe sturen. Schuin achter me zit een stelletje breeduit naast elkaar. Zij met haar benen wijd en beiden van die lekkere makkelijke schoenen aan. Geen idee of het man en vrouw of broer en zus is. Ze lijken trouwens wel veel op elkaar. Waarschijn zijn ze ook lid van het GDC ofwel Gezellige Drinkers Comite. Ze drinken, hoe toepasselijk, grote flessen Erdinger in passende grote glazen. Zij draait als ze haar fles heeft leeggeschonken de fles nog menigmaal tussen haar handen – alsof ze de fles als het ware uitwringt – ze wil er zeker van zijn dat ze ook het laatste druppeltje van dit bittere vocht eruit haalt. Ze praten nauwelijks. Wat ze verder wel samen delen is het stug doorroken van sigaretten. En verder zie ik ook nog een 'Ibiza stelletje'. Zij zit zo te zien al de hele zomer op dit terras en hij waarschijnlijk ook als hij niet in de sportschool is… En dan wij? Wij genieten nog steeds van het uitzicht, doen ons tegoed aan de tapas en de heerlijke drankjes. Tevreden fietsen we na een tijdje terug naar huis. We merken op dat twee weken eigenlijk wederom te kort is omdat we nog zoveel niet hebben gedaan. Maar wat we wel hebben gedaan is vooral genieten in de relaxed stand. Hoe lazy is dat…